3D baskı için hangi dosya formatı kullanılmalı?
En yaygın format STL'dir ve neredeyse her yazıcı yazılımı tarafından desteklenir. Rengi veya malzeme bilgisini korumak gerekiyorsa OBJ ya da 3MF daha uygundur. 3MF, birimi ve ölçeği dosyanın içinde sakladığı için ölçek hatalarını büyük ölçüde önler.
- STL: en yaygın, en güvenli tercih. Sadece geometri taşır; renk ve birim bilgisi yoktur.
- OBJ: renk ve doku taşıyabilir; çok renkli veya görsel modellerde tercih edilir.
- 3MF: modern format; birim, ölçek ve malzeme bilgisini içinde saklar.
- GLB/GLTF: görselleştirme için idealdir, önizlemede iyi çalışır.
Emin değilseniz STL gönderin; üretici gerekirse sizden başka bir format isteyecektir.
Ölçek ve birim hatası nasıl önlenir?
STL dosyası birim bilgisi taşımaz; sadece sayılar içerir. Modelleme programınız inç kullanıyorsa yazıcı bu sayıları milimetre sanar ve parça yaklaşık 25 kat küçük çıkar. Bunu önlemek için modeli milimetre cinsinden dışa aktarın ve ilan açıklamanıza en az bir kenarın gerçek ölçüsünü yazın.
En pratik güvenlik önlemi şudur: açıklamaya “en uzun kenar 120 mm olmalı” gibi tek bir referans ölçü eklemek. Üretici dosyayı açtığında bu bilgiyle ölçeği doğrulayabilir.
Bir başka sık hata, modelin “su geçirmez” (manifold) olmamasıdır: yüzeylerde delikler, ters bakan normaller veya iç içe geçmiş katı gövdeler dilimleyicinin parçayı yanlış yorumlamasına yol açar. Çoğu modelleme programında ağ onarım (mesh repair) aracı bunu otomatik düzeltir.
Duvar kalınlığı en az ne olmalı?
Duvar kalınlığı nozül çapının en az iki katı olmalıdır. Standart 0,4 mm nozülde bu, en az 0,8 mm duvar demektir; taşıyıcı bir parçada 1,2–2 mm daha güvenlidir. Bundan ince duvarlar ya hiç basılmaz ya da tek hatlık, kolayca kırılan bir kabuk olarak çıkar.
Aynı mantık küçük detaylar için de geçerlidir: 0,4 mm nozülle basılan bir parçada 0,3 mm'lik bir yazı veya çıkıntı kaybolur. Yüzeydeki metinlerin en az 0,8 mm genişlikte ve 0,4 mm derinlikte olmasını hedefleyin.
Birbirine geçen parçalarda tolerans ne olmalı?
Hareketli veya iç içe geçen parçalarda yüzeyler arasında boşluk bırakmanız gerekir. FDM için sıkı geçme bağlantılarda 0,2 mm, rahat hareket etmesi gereken yerlerde 0,3–0,5 mm boşluk iyi bir başlangıç değeridir. Reçine baskıda bu tolerans daha küçük tutulabilir.
Modelde iki parçayı tam olarak aynı ölçüde çizerseniz, baskıdaki doğal genleşme yüzünden hiç geçmezler. Kritik bir bağlantı varsa üreticiden önce küçük bir test parçası basmasını isteyin; bu, tüm parçayı yeniden bastırmaktan ucuzdur.
Destek gerekir mi, nasıl azaltılır?
Yataya göre 45 dereceden daha dik açıyla dışarı taşan yüzeyler destek gerektirir. Destek malzeme ve işçilik maliyeti ekler, temizlendiği yüzeyde iz bırakır. Parçayı farklı bir açıda konumlandırmak veya iki parçaya bölüp sonradan birleştirmek çoğu zaman desteği tamamen ortadan kaldırır.
Tasarım aşamasında yapabilecekleriniz:
- Delikleri yatay yerine dikey konumlandırın; yatay delikler üstte sarkma yapar.
- Keskin çıkıntılar yerine 45 derecelik pah veya kavis kullanın.
- Büyük düz tavanları kubbe veya eğime çevirin.
Yüzey kalitesinin önemli olduğu tarafı tablaya bakacak şekilde değil, yukarı bakacak şekilde konumlandırmak da görünümü belirgin biçimde iyileştirir.
Dosyanız hazır mı?
Modelinizi yükleyin; üreticiler uygulama içindeki 3D görüntüleyiciden inceleyip teklif versin.
Uygulamayı indir